Tak bardzo chciałbym spełnienia moich marzeń, że z czasem zaczyna się to robić coraz bardziej nie przyjemne. Dołuje się z każdą chwilą, gdy widzę coś związanego z tym czego pragnę. Dziwie się sam, że to napawa mnie aż do takiego stopnia. Najgorsze jest to, że nie potrafię sobie odpuścić, tylko brnę w to coraz dalej i dalej. Ale przecież wiem, że chyba nie jest mi dane to osiągnąć. Nie wiem, ale będę się starał. Chorobliwie tego chcę. Najzabawniejsze w tym jest ta infantylność. Zaskakuje się sam, że potrafię się zaprzeć w coś, co od początku jest już skazane na porażkę. I ja to wspaniale wiem, ale nie potrafię się zatrzymać, oddaje się temu w stu procentach. To chore, wiem. I po co to wszystko? Przecież to poza kolejnym załamaniem nic nie daje. Chyba.
Podobno co mnie nie zabije to mnie wzmocni. Ale jakoś nie potrafię się do tego ustosunkować. Wydaje mi się to tak odległe, że popadam ze skrajności w skrajność. Coraz silniejsza siła, która pcha mnie w to moje własne zakłamanie, przez które tracę uśmiech na twarzy, któremu nie potrafię się po prostu oprzeć niszczy mnie po trochu.
Jebać to, nie?
Gdyby to było takie proste.. To jest jedyna rzecz, która mnie naprawdę nie obchodzi .


i do cholery, źle rozumiecie. Ja walcze o marzenia, ale kiedy przez caly czas nie wychodzi mi to, przestaje walczyc, ale pomimo tego, staram się!
__________________________________

Listening to:
Beyonce - Diva & Smash into you
New Kids - Click click click
Jason Mraz - Plane & Lucky
Timbaland - Fantasy
Metro station - Shake it
Reading: m a t u r a Solutions Intermediate Student's Book [matura support]
Watching: Journal Entries
Eating: Cake
Drinking: Tea